Braille: Evolutie van de technieken

Een computer is in dit tijdperk niet meer weg te denken. En helemaal niet voor blinden. Het opent de weg naar communicatie. Zonder de computer is zowel schriftelijke communicatie als het lezen van kranten vrijwel onmogelijk. Maar als je geen monitor kan zien, hoe werk je dan met een computer?

De taak van het beeldscherm wordt overgenomen door de combinatie van uitvoer in spraak en braille. Daarvoor is speciale hardware en software nodig. Wat er op het beeldscherm staat is voor een blinde te voelen op zijn brailleleesregel. Dit is een apparaatje dat onder het toetsenbord ligt en gegevens van het beeldscherm omzet naar braille. De voorkant van het kastje steekt buiten het toetsenbord uit. Er zitten enkele knoppen op, een strook braillecellen en enkele statuscellen. Per cel kunnen zes of acht puntjes omhoog komen of omlaag blijven, al naar de letter die er op dat moment en op die plaats moet komen. Omdat die cellen op een rij naast elkaar zitten, kunnen zo woorden en korte zinnen worden gevormd, die de braillelezer kan lezen.

Een brailleleesregel heeft wel zijn beperkingen. Je kunt bijvoorbeeld niet het hele beeldscherm voelen. Je kunt slechts 1 regel tegelijk voelen. Dit zijn meestal bij thuisgebruik slechts 40 karakters en 4 statuscellen. Er staan wel knoppen op het apparaat zodat je de zinnen er onder of er boven ook kan voelen. Maar je hebt natuurlijk geen goed overzicht. Gelukkig vult de techniek van spraak dit nadeel wel een beetje op. Iemand die voor zijn werk een leesregel nodig heeft krijgt er één met 70 tot 80 regels wat al een stuk handiger is. De reden waarom de capaciteit van dit apparaat beperkt blijft tot 40 of 70 of 80 cellen, is de prijs. Een brailleleesregel kost ongeveer 9.900 euro en een met 80 cellen kost ongeveer het dubbele.