Op onderstaande foto zie je Esty, de geleidehond die sedert oktober vorig jaar aan de zijde van zijn baasje Frank Pletinck in de Stekense straten kan tegenkomen. Na jarenlang wachten, was Frank één van de 14 gelukkigen die in de loop van 2011 een hond (en daarmee een grotere vrijheid) cadeau kreeg. Zo zouden meer blinden geholpen moeten kunnen worden!

Daarom willen wij inwoners informeren en tot actie oproepen. Kom op zaterdagvoormiddag 28 april een kijkje nemen op parking Tack en breng meteen de dopjes mee die je tot dan al ingezameld hebt. Groot en klein kan zich laten verrassen door al de acties die wij ter plaatse in petto hebben. Zorg dat je dit niet mist!

Wil je graag meer weten over de overkoepelende organisatie, neem een kijkje op www.dopjesactie.be. Meter van ons lokale initiatief is Hilde Quisquater. Haar website: http://​www.hondenadvies.be/

Neem ook een kijkje op volgende links:
http://www.helpingdogs.be/
http://www.dierengazet.be/

Event op Facebook: https://www.facebook.com/events/291032324293167/

Mensen met een handicap hebben doorgaans moeite met het vinden van een plek op de arbeidsmarkt. Ze krijgen te maken met vooroordelen en kennisachterstand. Toch zijn er in veel sectoren carrièrekansen voor minder-validen, waarbij hun talenten optimaal tot hun recht komen en hun handicap nauwelijks als een beperking wordt ervaren.

“Bij ons op kantoor is meer dan de helft van de medewerkers blind of ernstig slechtziend. Dat levert geen enkel probleem op. Het is absoluut zo dat mensen met een handicap minder kansen hebben op de arbeidsmarkt”, zegt Peter Hulsen. Hij is directeur van een netwerkorganisatie van en voor mensen met een visuele beperking. “Dat komt omdat we in de huidige maatschappij heel sterk vanuit een standaardplaatje denken. We hebben zo’n volmaaktheidsideaal ontwikkeld dat een beperking overheerst op een cv. Belangrijke kwaliteiten als opleiding en sociale vaardigheden kunnen daar niet tegenop.”

Blinden en slechtzienden hebben volgens Hulsen als extra handicap dat er bij veel werkgevers kennisachterstand is. Daardoor zijn er vergeleken met andere groepen met een handicap minder mensen die betaald werk vinden. “Als een werkgever een kandidaat in een rolstoel ziet binnenkomen, heeft hij snel een beeld”, schetst Hulsen. “Hij weet dat er aanpassingen mogelijk zijn om een geschikte werkplek te creëren. Tevens is er het besef dat de lichamelijke handicap vooral beperkingen biedt wat betreft de mobiliteit van de kandidaat, maar niet per se een belemmering hoeft te zijn in diens functioneren. Iemand in een rolstoel kan heel veel werkzaamheden net zo goed uitvoeren als zijn of haar collega’s.”

Software voor spraak.

“Bij iemand die slechtziend is of blind ligt de beeldvorming anders”, vervolgt Hulsen. “Terwijl hier hetzelfde geldt: met aanpassingen zijn er voldoende mogelijkheden om de kandidaat een volwaardige arbeidsplaats te bieden. Maar dat besef is er lang niet bij iedereen. Ik wist het zelf twee jaar geleden ook niet, maar er is tegenwoordig software die het mogelijk maakt voor blinden en slechtzienden heel goed in staat stelt om met programma’s als Word en Outlook te werken en om te internetten. Geschreven teksten kunnen worden omgezet in spraak of brailletekens en andersom.”

Volgens Hulsen zouden werkgevers meer flexibiliteit moeten tonen door wat meer met takenpakketten te schuiven. “Iemand die goed kan rekenen maar die kwaliteit binnen een bepaalde functie niet optimaal kan benutten, geef je er een taak bij om zijn of haar talent goed tot z’n recht te laten komen. Zo is het ook met visueel gehandicapten. Sommige blinden of slechtzienden blinken juist uit in luisteren, niet gehinderd door visuele prikkels. Ik ken een blinde directeur van een collega-organisatie die ijzersterk de visie van haar organisatie uitdraagt, ook tegenover ministers en Tweede-Kamerleden.”

Ogen in de buurt.

“Vroeger waren er speciale beroepen voor blinden en slechtzienden”, tekent Hulsen aan. “Bijvoorbeeld telefonist bij de politie of masseur. Tegenwoordig worden voor vrijwel alle beroepen zulke brede takenpakketten opgesteld dat het steeds moeilijker wordt voor mensen met een handicap om aan alle eisen te voldoen. Wat vaak wordt vergeten, is dat alle mensen talenten hebben. Ik ken jobcoaches met een visuele handicap, ICT-programmeurs, juristen, economen en beleidsmedewerkers. Bij ons op kantoor is meer dan de helft van de medewerkers blind of ernstig slechtziend. Dat levert geen enkel probleem op. Iedereen komt zelfstandig met openbaar vervoer naar het werk. Geleidehonden liggen rustig onder het bureau. Het werk is veel praten, bellen, en computerwerk is mogelijk dankzij speciale software. En er is altijd wel een paar ogen in de buurt als dat voor een klus toch even nodig is.” Het is de kunst om mensen met bepaalde kwaliteiten te koppelen een taken waar die kwaliteiten het best tot hun recht komen, benadrukt Hulsen nogmaals. Natuurlijk lukt dat niet in alle gevallen. “Ik heb een kennis die moet stoppen als huisarts, omdat ze steeds slechter zag. Ze kon bijvoorbeeld een huidaandoening niet goed meer beoordelen. Dat is jammer. Maar ook voor haar waren er in een andere functie taken waarbij haar medische kennis nog steeds van pas komt en waarbij ze bijzonder tot haar recht komt. Flexibiliteit is het sleutelwoord waar alles om draait. Dan kunnen ook minder-validen een plek vinden op de arbeidsmarkt.”

“Ga je droom achterna”

Vicky Baptista (33) is visueel beperkt en heeft een leuke baan bij de gemeente Groningen.

Wat doe je precies voor werk?

“Na een periode werkloos te zijn geweest, ben ik sinds april consulent bij de gemeente. Ik ben actief binnen het product Werk na Detentie, dat mensen met een justitiële achtergrond via stage en detachering helpt richting regulier werk. Met name de combinatie van het schrijven van rapportages en cliëntcontacten is voor mij echt ideaal. Doordat ik visueel beperkt ben – ik ben namelijk slechtziend – kan ik niet een hele dag achter de pc doorbrengen.”

Was het lastig om een baan te vinden?

“Ik heb veel vrijwilligerswerk gedaan. In andere banen kreeg ik soms een half jaarcontract, terwijl anderen een overeenkomst voor een jaar kregen aangeboden. Of dat – en bijvoorbeeld afwijzingen na sollicitaties- komt door mijn beperking, is lastig te zeggen. Maar er is me wel eens ronduit verteld dat ik sommige baantjes wel kon vergeten vanwege mijn beperkte zicht. Zo heb ik geen rijbewijs. Maar er was ook iemand die me niet met dossiers op de gang zag lopen. Iets wat ik in mijn toenmalige baan wel gedaan heb. Het is hard werken en jezelf bewijzen.”

Heb je last van je beperking tijdens je werk?

“Ik houd er gewoon rekening mee. Nu het wintertijd is, zorg ik dat ik ‘s ochtends vroeg en later op de middag niet op de fiets hoef naar cliënten. Dan zie ik namelijk niet goed, omdat het schemerig of donker is. Verder heb ik mijn achtergrond op mijn pc op zwart ingesteld en zijn mijn letters wit, want dan zie ik beter. Voor documenten die ik moet lezen gebruik ik soms een apparaat dat ze voorleest. Dat is wat rustiger. Verder kan ik altijd bij mijn collega’s terecht voor vragen. Het bevalt me hier heel erg goed. Ik raad iedereen met een beperking ook aan om zijn droom na te jagen.”

Marjolein STRAATMAN
Carlijn DE GROOT

Michael en Dan Smith, een Britse tweeling van 20 jaar, zijn na elkaar blind geworden maar willen desondanks de studie afmaken. En beiden willen ondanks hun handicap een goede baan in de wacht slepen.

Michaël was de eerste die merkte dat er iets helemaal mis was met zijn ogen, terwijl zijn broer dan nog nergens last van had. De medicijnenstudent verloor in enkele weken zijn gezichsvermogen als gevolg van een genetisch defect. Minder dan een jaar later werd zijn broer, tweedejaars lucht- en ruimtevaart, getroffen door dezelfde ziekte. Ze leren braille en hebben opnieuw geleerd te koken, zich te kleden, op speciale computers te werken. In april nemen ze deel aan een fietstocht van Londen naar Amsterdam om geld in te zamelen voor een organisatie die blinden weer aan werk wil helpen.

“De symptomen kwamen heel plotseling,” zegt Michael. “Het was het einde van het leven dat ik kende. Ik kan niet beschrijven hoe hard het aankwam dat ik mijn studie moest opgeven. Ik dacht dat we nooit meer zouden glimlachen, maar wij wilden ons leven terug.”

Dan wil na zijn ruimtevaartopleiding manager worden bij een bank.

Michael wil later als raadsman voor gehandicapten optreden. Ook wil hij met het blinde Engelse voetbalteam naar de paralympische spelen.

WAGENINGEN

De nieuwe winkel van Specsavers Opticiens aan de Hoogstraat 32 heeft haar deuren geopend. Eigenaar van de 108e Specsavers-winkel is opticien Sai-hol Lu. Samen met een vakkundig team van vier dames staat hij te trappelen om de inwoners van Wageningen bekend te maken met het Specsavers-concept. Voor Lu, die zeven jaar bij Specsavers werkt, is de winkel in Wageningen zijn eerste eigen zaak. “Over alles is nagedacht”, vertelt hij.

Sai-hol Lu had bij het afronden van de detailhandelsschool al de ambitie om, net als zijn vader, ondernemer te worden. Zijn carrière bij Specsavers begon in het centrum van Nijmegen, waar hij vier jaar deel uitmaakte van het verkoopteam. Vervolgens stapte hij over naar Arnhem. Daar leerde hij van de winkelpartner steeds meer over het ondernemerschap. Nu kan hij in zijn eigen zaak het concept dat hem persoonlijk zo aanspreekt in de praktijk brengen. “Anatomie, de werking van de glazen, de veelzijdigheid aan monturen; optiek is een boeiend vak! En geen dag is hetzelfde”, vertelt Lu enthousiast. “Via het Specsavers-concept heb ik de mogelijkheid om kwaliteitsproducten te leveren tegen een betaalbare prijs.”

Feestelijke openingsactie

Lu: “We willen onze opening natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Daarom geven we tot en met 29 februari maar liefst 50 euro korting op alle monturen vanaf 99 euro. We nodigen iedereen in Wageningen uit om vanaf nu de sfeer te komen proeven in onze nieuwe winkel!” De Specsavers-winkels in Arnhem, Ede en Veenendaal vieren het feestje mee: ook hun klanten kunnen profiteren van deze kortingsactie.

Professionaliteit

“Onze winkel in hartje Wageningen is voorzien van de modernste apparatuur op het gebied van oogmetingen en contactlenzen. Met deze apparatuur kunnen heel precies én snel oogmetingen worden verricht. Zo weten we zeker dat we onze klanten kunnen voorzien van de beste kwaliteit, gebaseerd op de laatste technologie”, vertelt Lu. De ogen van de klanten worden uitsluitend gemeten door een MBO-gediplomeerd opticien bij Specsavers Wageningen. Lu: “Het is ons een doorn in het oog dat het beroep opticien nog steeds niet gereguleerd is in Nederland en dat dus iedereen zomaar ogen mag meten. Bij Specsavers zijn klanten verzekerd van een professionele meting, die bovendien gratis en vrijblijvend is.”

Over Specsavers Opticiens

Specsavers Opticiens is de snelst groeiende groep van opticiens in ons land en heeft internationaal meer dan 1400 winkels, waarvan op dit moment 108 winkels in Nederland. De winkels worden geëxploiteerd op 50:50 joint-venture basis onder leiding van een lokale partner/directeur. Specsavers is van mening dat Nederlanders al jaren veel teveel betalen voor een scherpe blik. Met deze filosofie startte het bedrijf in 1997 ook in Nederland. Internationaal verkoopt Specsavers jaarlijks 10 miljoen brillen van een hoge kwaliteit tegen een lage prijs. Specsavers-winkels worden geleid door minimaal volledig MBO-gediplomeerde opticiens, die uitgebreid oogonderzoek verrichten.

Op donderdag 1 maart 2012 organiseert het Iristrefpunt, de ontmoetingsgroep voor slechtzienden en blinden, samen met Bartiméus een voorlichtingsbijeenkomst over hulpmiddelen. Medewerkers van Bartiméus zullen de aanwezigen informeren over de diversiteit aan hulpmiddelen en het gemak ervan wanneer je slechter ziet. Deelnemers kunnen de hulpmiddelen ook ter plekke uitproberen. Het gebruik van hulpmiddelen bij slechtziendheid veraangenaamt het dagelijkse leven. Tijdens de middag worden hulpmiddelen op het gebied van lezen, telefoneren, spel- en activiteitenmateriaal toegelicht. Maar ook de mogelijkheden van bijvoorbeeld een I-pad.   Ontmoetingsgroep

Het Iristrefpunt is een maandelijkse ontmoetingsgroep voor mensen met een visuele beperking. Geïnteresseerden uit de hele Kempen worden van harte uitgenodigd. De middag wordt van 13.30 – 16.00 uur gehouden in het Stökske, Gebint 69 in Eersel. Voor meer informatie kunt u op werkdagen tussen 08.30 en 12.30 uur contact opnemen met GOW Welzijnswerk, telefoon 0497 – 51 47 46.

Over Bartiméus

Bartiméus wil de kwaliteit van leven voor slechtziende en blinde mensen verbeteren. Met persoonlijk advies, ondersteuning en kennisoverdracht. Bartiméus ontwikkelt continu nieuwe diensten op het gebied van leren, wonen, werken én vrije tijd voor jong en oud, van 0 – 100 jaar. Jaarlijks ondersteunt ze ruim 12.000 cliënten. Meer informatie via www.bartimeus.nl

Het spelen van first-person shooters kan helpen om slechtziendheid te verminderen. Dat blijkt uit onderzoek van een Canadees onderzoeksteam. Toch weer iets om je ouders mee over te halen om je nog net even dat extra uurtje op je PlayStation te laten spelen, nietwaar?

De universiteit van McMaster in Hamilton deed een onderzoek aan de hand van zes mensen, met een leeftijd tussen de 19 en 31 jaar. Alle zes hadden een zeldzame kwaal aan hun ogen. De opdracht was om veertig uur Medal of Honor te spelen. Telkens in stukken van twee uur achter elkaar, vijf dagen per week.

Na vier weken, toen het proces afgelopen was, waren de ogen van de gegadigden duidelijk verbeterd. Simpele dingen als een paar extra regels kunnen lezen op de welbekende oogkaart, het beter kunnen herkennen van gezichten, en dergelijke waren bij alle proefpersonen sterk verbeterd.

Tijdens de AAAS, de American Assocation for the Advancement of Science, vertelt Daphne Maurer, die het onderzoek leidde, dat ze van tevoren behoorlijk terughoudend was betreffende het gebruik van gewelddadige games en ook het bijbehorende risico tot verslaving. Maar uiteindelijk waren de resultaten het toch waard volgens Maurer.

Ze legt uit dat ongeveer tweederde van wat er na de speelsessies is getest, ook daadwerkelijk was verbeterd. En dat simpelweg door een actiespel te spelen. Dat toont aan dat het zenuwstelsel van de ogen ook bij volwassenen nog altijd flexibel genoeg is om te vervormen. Maurer gelooft dat dit geldt voor elke visuele afwijking.

Of het spelen van shooters het zicht in het algemeen verbetert, kan de onderzoekster niet zeggen. De zes onderzochte mensen waren namelijk allemaal geboren met staar in beide ogen, dus hadden al een afwijking van nature.

Wat als afsluiter zeker interessant is om te vermelden, is dat het team van Maurer nu, met hulp van buitenaf, aan een eigen game werkt. Een game die geen geweld bevat. Het team wil hiermee een game neerzetten die geen aanstootgevende elementen bevat, maar wel dezelfde kwaliteiten heeft om slechtziendheid te verminderen.

Jelle BAARTMANS

Een kleine Zuid-Afrikaanse neushoorn heeft na een succesvolle operatie het gezichtsvermogen teruggekregen. Dit maakten de eigenaren bekend. De neushoorn werd blind nadat stropers hem op het hoofd hadden geslagen.

Roccy werd op 3 januari geopereerd in een dierenziekenhuis van de universiteit van Pretoria en is nu teruggekeerd naar zijn reservaat Elandela, in het noordoosten van het land.

“Zijn karakter is veranderd. Hij is minder afhankelijk van mensen, hij gedraagt zich meer en meer als een neushoorn”, zegt zijn baasje, Rocco Gioia.

Stropers

Na de aanval van de stropers in juni richtten de eigenaars van het reservaat een fonds op om Roccy, die net drie maanden oud was, te redden. Ze ontvingen ook Clova, een andere kleine neushoorn die zijn ouders kwijtraakte in dezelfde omstandigheden.

In Zuid-Afrika leven ongeveer 20.000 neushoorns, of tussen 70 en 80 procent van de neushoorns op de wereld. Minstens 448 neushoorns zijn er aangevallen door stropers in 2011, 333 in 2010, 122 in 2009, 83 in 2008 en “slechts” 13 in 2007.

De opmars van het stropen wordt verklaard door het succes van hoorns in Azië, waar ze gebruikt worden voor de traditionele geneeskunde.

Bronzen medaille winnaar Harold Koster presteerde uitstekend

EDE

In Ede, bij Sportschool Venendaal, vond afgelopen zaterdag een bijzonder evenement plaats.

Judobond Nederland, district Midden Nederland hield in samenwerking met de ‘Stichting Kromme Rijn’ het 8e Open Midden Nederlandse Kampioenschap voor judoka’s met een beperking in sporthal ‘t Riet..

De wedstrijden, bestemd voor iedere gehandicapte judoka, zowel visueel, auditief, verstandelijk, lichamelijk en meervoudig gehandicapt, waren zeer succesvol.

De judoka’s werden ingedeeld conform de criteria in klasse 1 t/m 5. Er waren vijf judomatten in de zaal gelegd, met ieder een apart gekleurde wedstrijd tafel,zodat elke deelnemer zijn aangewezen wedstrijd judomat goed kon herkennen.

Harold Koster, al vele jaren judo student bij judoleraar Cent Scherpenisse van sportschool Venendaal, was een van de honderdzeventig judoka s die deelnam.

Harold (groene band judo) wist na vier mooie judo wedstrijden een derde plaats te behalen in een sterk deelnemersveld.

Touchscreens lijken op het eerste gezicht niet zo geschikt voor mensen met een visuele handicap. Maar als zelfs Stevie Wonder enthousiast is over de iPhone, is het wel duidelijk dat je ook bij slecht zicht gewoon een touchscreentelefoon kunt bedienen. Onderzoekers van Georgia Tech gaan nu een stap verder. Zij hebben een prototype-app gemaakt met de naam BrailleTouch, met zes knoppen. Hiermee kun je letters invoeren volgens het Brailleschrift, waarbij je te horen krijgt welke letter is ingetikt.

Je krijgt dan meteen feedback of de juiste letter is gekozen. Bij de BrailleTouch-app gebruik je de iPhone met het scherm van je af gericht. De eerste testen met BrailleTouch zijn hoopgevend: mensen die veel ervaring hebben met Brailleschrift blijken zesmaal sneller te kunnen tikken dan met andere tekstinvoermethoden waarbij je niet op het scherm hoeft te kijken: er is een snelheid van 32 woorden per minuut haalbaar met 92 procent foutvrije teksten. In onderstaande video is te zien hoe die snelheid wordt gehaald. De ontwikkelaars van de app zien nog meer mogelijkheden voor BrailleTouch: het kan ook als universele berichtenapp gebruikt worden. Surveillanten en bewakingsmedewerkers die voortdurend moeten observeren en geen tijd hebben om op het scherm van hun smartphone te kijken, kunnen met een dergelijke app ongemerkt even iets intikken. Voor andere gebruikers is een trui met kangoeroe-zak op de voorkant aan te raden: zo kun je typen zonder dat anderen er iets van merken.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=rIEO1bUFHsI

Gonny VAN DER ZWAAG

***

Nieuw braille klavier laat je typen op een smartphone zonder te kijken

Bron: http://www.netties.be
21 februari 2012

Niet alleen interessant voor blinden

Het invoeren van teksten op een smartphone is nog altijd geen sinecure – tenzij je natuurlijk een smartphone met hardware klavier hebt. Maar voor klaviertjes op aanraakschermen is het vaak toch nog mikken op goed geluk. En voor blinden is zo’n aanraakscherm al helemaal niet ideaal.

Nu heeft een groep wetenschappers van de Amerikaanse Georgia Tech een nieuwe software bedacht, de Braille Touch. Daarmee kan je typen op een scherm van een smartphone, zonder naar het scherm te kijken. En net als bij Braille wordt gebruik gemaakt van puntjes: de gebruiker houdt het toestel in landschap modus, en daarbij staan er zes puntjes op het scherm, drie aan elke kant van het scherm. De gebruiker tikt zijn teksten door op die puntjes te tikken.

Een groep blinde mensen heeft de app uitgetest op een iPhone; zij waren in staat om tot 32 woorden per minuut te tikken met 92% accuraatheid. Maar de app zou ook gebruikt kunnen worden door mensen zonder visuele handicap, die teksten willen intikken zonder op het scherm te moeten zien. Zoals bijvoorbeeld… leerlingen in de klas, die de smartphone onder hun stoel verborgen houden?

Meer bij Ars Technica. En bij YouTube vind je een filmpje dat je de werking uitlegt.

http://arstechnica.com/gadgets/news/2012/02/brailletouch-key
http://www.youtube.com/watch?v=rIEO1bUFHsI

***

Braille schrijven op een smartphone

Bron: De Standaard
21 februari 2012

Onderzoekers van de Amerikaanse Georgia Tech-universiteit hebben een app ontwikkeld die visueel gehandicapten in staat stelt makkelijker te communiceren via braille.

Braille Touch is een app waarmee iemand die het braillesysteem kent op een relatief eenvoudige manier woorden kan maken, net zoals hij of zij gewend is op een duur brailletoetsenbord. Om dat te doen zijn er zes knoppen waarmee blinden en slechtzienden letters kunnen vormen. Een computerstem zegt welke lettercombinatie er gemaakt werd.

Uit vroege tests blijkt dat mensen die het braillesysteem onder de knie hebben snel vertrouwd raken met Braille Touch en tot 32 woorden per minuut kunnen maken met de app. Het onderzoek van Georgia Tech is nog niet volledig afgerond, en het is dus niet duidelijk wanneer de app beschikbaar wordt voor het grote publiek.

De ‘vertaler’ geeft een letterlijke weergave van wat zich op het scherm afspeelt

Is er anno 2012 ooit nog iemand verbaasd over het aanbod van porno op internet? We beseffen dat álles te vinden is, maar willen het eigenlijk liever nìet weten. Maar – echt – er is een uitzondering, er is ook porno voor de blinden. Dit loffelijke - niet commerciële – initiatief is opgezet door iemand die wist dat mannen visueel aan hun kicks komen. Maar of het werkt?

Het is pure liefdadigheid. Een ‘vertaler’ kijkt naar een pornofragment en geeft een letterlijke weergave van wat zich op het scherm afspeelt. De vrijwilligers mogen hierbij geen sekswoorden gebruiken, maar moeten een puur klinische beschrijving geven van de gebeurtenissen. Spannend!

Meer lezen over het verschil tussen mannen en vrouwen qua voorkeur in porno? Overgangstergirls: http://www.overgangstergirls.nl

Peggy VAN DER PLAS

Koning Onbenul regeert nog steeds

In de jaren ’60 en ’70 gold Jules de Corte als het geweten van Nederland. Dat zijn maatschappijkritische liedjes nog steeds actueel zijn, blijkt uit de theatervoorstelling ‘Wij Nederlanders’. Een eerbetoon van vriend en schrijver Cees van der Pluijm.

“Toen ik Jules de Corte voor ‘t eerst op de radio hoorde, was ik meteen verkocht”, vertelt Cees van der Pluijm. “Jaren later nam ik contact met hem op en we herkenden in elkaar dezelfde fascinatie voor taal en muziek, dezelfde humor en interesse voor maatschappelijke onderwerpen. Hieruit ontstond een jarenlange samenwerking en vriendschap.” Waarin heel wat afgelachen werd. Want naast de serieuze, kritische auteur van soms bittere liedjesteksten, was er ook de sociale, gezellige Jules de Corte. “Hij hield van contact met mensen, koffie drinken aan zijn keukentafel, taalgrapjes en elkaar verhalen vertellen. Die waren altijd geestig, hoe schrijnend ze vaak ook konden zijn.”

Ingrijpende gebeurtenis

De kiem voor De Corte’s maatschappijkritische kijk op de wereld lag in een ingrijpende gebeurtenis waar hij als 3-jarige kleuter getuige van was. Het gezin De Corte werd op straat gezet en moest de nacht in de openlucht doorbrengen, omdat zijn vader een staking had georganiseerd voor 1 cent loonsverhoging per uur en weigerde op de knieën te gaan voor de burgemeester. Van der Pluijm: “Jules verwerkte dit voorval in ‘De Enkeling’, een liedje over een man die zich niet laat leiden door de meerderheid, die alle tegenwerking trotseert en voor zijn principe staat.” Een houding die ook kenmerkend is voor Jules de Corte.

Opgegroeid in het klooster

Jules werd in 1924 geboren in Deurne, als vijfde kind in een gezin met uiteindelijk elf kinderen. Op 1-jarige leeftijd werd hij door een medische fout blind. Twee jaar later werd hij naar het klooster gebracht, in die tijd voor een kind van arme ouders de enige mogelijkheid tot ontwikkeling. De jaren op het blindeninstituut aldaar vormden hem zowel positief als negatief. “Waar blinden destijds doorgaans gedoemd waren tot een levenslange ‘carrière’ van stoelenmatten en borstels maken, bleek Jules al op jonge leeftijd een gave voor muziek te hebben en leerde hij piano en orgel spelen”, zegt Van der Pluim. Hij genoot een goede opleiding, leerde zijn talen, werd erudiet, maar kreeg ook te maken met een emotioneel armoedig klimaat, sadisme en misbruik van fraters. “In het klooster ervoer hij slechts willekeur. Jules nam afstand van de katholieke kerk, die hij een corrupt en misdadig instituut vond. Hij stelde de misstanden aan de kaak en verwerkte zijn negatieve ervaringen door er kunst van te maken.”

Bruiloften en partijen

Op 21-jarige leeftijd verliet Jules het klooster en besloot met muziek zijn brood te verdienen. Na baantjes als pianist bij een dansschool, op bruiloften en partijen, werd hij tijdens een auditie ontdekt door de KRO. Volgens Van der Pluijm “een grote en in die tijd geen vanzelfsprekende stap voor een blinde. Net zomin als trouwen en kinderen krijgen. Maar Jules wilde een normaal leven en vocht zich op cruciale momenten vrij. Van zijn vader had hij geleerd hoe belangrijk het is om je eigen keuzes te maken en erachter te blijven staan.” Doordat hij blind was, kwam hij weinig op televisie en heeft hij vooral een radiocarrière gemaakt. Een blinde pianist, dat vond men toen geen gezicht. Zo is hij op een opname te zien als een vaag silhouet op de achtergrond met de presentator van het programma op de voorgrond vol in beeld.

Onze Nederlandse Schubert

Jules was zeer geïnteresseerd in klassieke muziek en jazz. Van der Pluijm: “Eigenlijk is hij onze Nederlandse Schubert en zelfs een beetje Bach. Ook collega’s  uit het vak erkennen Jules de Corte nog steeds als een van de grootste componisten en pianisten. Dat hij niet de klassieke kant opging, kwam omdat er permanent brood op de plank moest komen voor zes kinderen.” Jules de Corte schreef en zong over liefde en natuur, kerk en maatschappij, oorlog en vrede. “De grote bewegingen in de twintigste eeuw – de emancipatie van bevolkingsgroepen, vrouwen en arbeiders, de ontkerkelijking, het milieu, het consumentisme, de kernenergie, het pacifisme, de homoseksualiteit, de allochtonenproblematiek – zijn allemaal terug te vinden in zijn liedjes”,  aldus Van der Pluijm. “Niet iedereen was daar blij mee: het bezorgde hem één keer bijna zijn ontslag bij de KRO en na veertig jaar trouwe dienst kreeg hij een lauw afscheid.” Rechtvaardigheid was een belangrijk begrip in het leven van Jules de Corte. “Hij had een afkeer van machtsmisbruik en het kleineren van mensen. Hij kon scherp oordelen, verbitterd en verontwaardigd zijn. Maar hij was ook altijd relativerend en wist steeds onderscheid te maken tussen het individu en het systeem dat de mens maakt en verpest: het kapitalisme, het opgedrongen consumentisme, het almaar meer bezit willen hebben. Met humor en mildheid wist hij zo de mens te verontschuldigen voor zijn grote wandaden. Dus konden die fraters het ook niet helpen. Ook deze vergevingsgezindheid was kenmerkend voor hem.”

Een eigen radiozender

Door zijn hartkwaal, waar hij al op jonge leeftijd aan leed, kreeg Jules de Corte steeds meer moeite met zingen en spelen. “Hij zat zwaar onder de medicijnen maar bleef tot het laatst kritisch. Hij had niet veel op met de moderne tijd en de media, maar had wel graag een eigen radiozender willen opzetten. ‘Radio Elitair’, voor de kritische happy few, voor mensen die zich ook ergerden en goede muziek wilden horen. Alles draaide bij hem om kwaliteit. Wat dat in zijn ogen niet had, sabelde hij neer, zoals in ‘Hallo koning Onbenul’.  Want, zo vond hij: “Tegenwoordig wordt alles gemaakt voor de grote massa; als enkeling kom je niet meer aan je trekken en dat wordt alleen maar erger.”

Ontroerende ontboezemingen

Jules de Corte overleed op 16 februari 1996 op 71-jarige leeftijd, een half jaar na de viering van zijn vijftigjarig jubileum. Van der Pluijm: “Maar nadat je drie weken lang heilig verklaard wordt, ben je daarna helemaal dood. Het is jammer dat wij in Nederland zo slordig omgaan met ons erfgoed.” Vandaar nu deze hommage in het theater. Volgens de maker “geen nostalgisch programma voor ouderen, maar een moderne voorstelling met soms venijnige humor, ontroerende ontboezemingen en confronterende dialogen, die ook jongeren zal aanspreken. In diverse sketches worden de thema’s van 2012 verbonden aan de liedjes van Jules de Corte, die na meer dan een halve eeuw nog steeds actueel blijken te zijn.”

‘Wij Nederlanders’ – met spel van Dick Cohen, Daphne Groot en Rick Sessink – is t/m 1 april te zien in de Nederlandse theaters. Speellijst: Tel.: 030 – 267 37 62 http://www.impactentertainment.nl

‘Ons volk is haast
op elk terrein
versplinterd en
gespleten,
Maar daddeme
toffe jongens zijn
dat wille we wete.’
(Uit ‘Wij Nederlanders’, 1957)

‘Hallo koning Onbenul
Het is toch al te mal
Hé hé, koning Flauwekul
Of ik zie jou overal.’
(Uit ‘Hallo koning Onbenul, 1972)

AMSTERDAM

Judi Dench lijdt aan een oogziekte die kan leiden tot blindheid. Het zicht van de actrice, bekend uit de James Bond-films, is al zo slecht dat ze gezichten vlakbij haar niet kan herkennen.

“Ik kan geen scripts meer lezen”, bekent de 77-jarige actrice in een interview met de Britse boulevardkrant Daily Mirror.

“En dus moet iemand ze me voorlezen, net zoals je een verhaaltje voorleest.” Dench schakelt vaak de hulp in van bekenden. “Dat is fijn, want ik vorm dan een verhaal in mijn hoofd.”

Dench is onlangs behandeld, maar weet niet of de ziekte daarmee kan worden geremd. “Het ergste is dat ik de persoon tegenover me niet eens kan zien als ik uit eten ga.”

Niet uit veld te slaan

Ze laat zich echter niet uit het veld slaan. “Je raakt eraan gewend. Ik heb lenzen en een bril. Met fel licht kan ik dingen beter zien.”

De actrice heeft ook nog geen plannen om met pensioen te gaan. “Zolang ik de mogelijkheid heb om te werken, doe ik dat. Ik ben me er heel goed van bewust dat ik werk doe wat maar voor weinigen is weggelegd. Daar ben ik heel dankbaar voor.”

***

Oogziekte maakt James Bond-actrice blind

Bron: Algemeen Dagblad
18 februari 2012

James Bond-actrice Judi Dench, M. in de 007-reeks, kampt met een oogziekte die de 77-jarige ster uiteindelijk blind kan maken. Dench kan al geen scripts meer lezen en ook een gezichten zijn nauwelijks herkenbaar. ‘Ik zie de persoon tegenover me niet eens als ik uit eten ga’, zegt ze in een interview. Haar ziekte maakt acteren moeilijk. ‘Iemand moet mijn scripts voorlezen, zoals je een verhaaltje voorleest’, zegt de bejaarde actrice tegen The Daily Mirror.

Toch denkt ze niet aan ophouden. ‘Zolang ik de mogelijkheid heb om te werken, doe ik dat. Ik ben me er heel goed van bewust dat ik werk doe wat maar voor weinigen is weggelegd. Daar ben ik heel dankbaar voor.’

Dench weet niet of haar aandoening, ondanks een recente behandeling, kan worden afgeremd. Voorlopig houdt ze de moed erin. ‘Je raakt eraan gewend. Ik heb lenzen en een bril. Met fel licht kan ik dingen beter zien.’

***

Bron: De Telegraaf
20 februari 2012

Judi Dench: ‘Ik word niet blind’

AMSTERDAM

De oogziekte waaraan actrice Judi Dench lijdt is gelukkig een stuk minder erg dan in eerste instantie werd gedacht.

Dat onthult de 77-jarige Bond-actrice aan persbureau Reuters.

“Ik kan geen scripts meer lezen”, zei Judi vertelde zaterdag in Daily Mirror over haar ziekte. “En dus moet iemand ze me voorlezen, net zoals je een verhaaltje voorleest. Het ergste is dat ik de persoon tegenover me niet eens kan zien als ik uit eten ga.”

Na de uitspraken van Judi afgelopen weekend ontstonden wilde geruchten over mogelijke blindheid bij de actrice. Maar dat is volgens de Britse acteerveteraan niet aan de orde. “Duizenden mensen in de wereld hebben deze aandoening. Het is iets waarmee ik heb leren leven en het leidt niet tot blindheid.”

En niets is minder waar, want Judi denkt ondanks haar hoge leeftijd een aandoening nog lang niet aan stoppen met acteren. De 77-jarige Dench is later dit jaar gewoon weer te zien als M in haar zevende Bond-film.

WOLFHEZE

Op de jaarlijkse carnavalsviering in Het Schild, centrum voor blinde en slechtziende ouderen in Wolfheze, heeft directeur Edwin Frei onlangs het Ereschild opgespeld bij Grootvorst van carnavalsvereniging de Dolle Instuivers, Joop Verheij.

Met een knipoog vermeldde hij daarbij dat deze onderscheiding bij de opening van Het Schild in 1912 in het leven is geroepen door de oprichter en blinde onderwijzer Nicolaas Martinus Schild.

Edwin Frei citeerde daarbij de tekst die destijds door de heer Schild is vastgelegd: “Deze onderscheiding, geheten het Ereschild, kan worden uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich op uitzonderlijke en hartelijke wijze en bij langdurige herhaling heeft ingezet voor Het Schild als geheel en/of voor de cliënten afzonderlij.”

Houten kistje

Deze hoge onderscheiding, die in een mooi houten kistje zat – dat overigens veel leek op een wijnkistje – is in de 100 jaar dat Het Schild bestaat nog nooit uitgereikt. De Dolle Instuivers verdienen hem echter zeer. Directeur Frei: “de Dolle Instuivers leveren dit jaar veel vrijwillige hulp bij de festiviteiten ter gelegenheid van ons 100-jarig bestaan. Zo zullen de leden zich inzetten bij alle 24 voorstellingen van Ongezien, de unieke onzichtbare theatervoorstelling die wij in maart en april presenteren, om de bezoekers gastvrij te ontvangen en te zorgen voor de catering. Maar de onderscheiding is natuurlijk ook zeer verdiend met de prachtige carnavalsshow die de Dolle Instuivers al 24 jaar in Het Schild opvoeren”.

In zijn slotwoord noemde vorst Adri Dijkema van de Dolle Instuivers deze onderscheiding een hoogtepunt in het bestaan van de Vereniging, waarmee zij zeer vereerd is. Het Schild kreeg als cadeau voor het 100-jarig bestaan van de Dolle Instuivers een mooie koperen scheepsbel voor in restaurant de Oranjerie, waarmee gasten een rondje kunnen geven.

Al vanaf 2000 houdt Komfa Media zich bezig met het ontwikkelen en uitwerken van “Gesproken Ondertiteling”; het voorlezen van de ondertiteling op televisie voor mensen met een leesbeperking. Per januari 2012 is deze dienstverlening als standaard hulpmiddel voor blinden en slechtzienden in de Basis Zorgverzekering opgenomen.

April 2012 introduceert Komfa Media op de ZIEZO Beurs de nieuwe KomFox Innovision. Voorzien van de nieuwe techniek waarbij de “Gesproken Ondertiteling” niet meer vanaf de omroepzijde wordt aangestuurd maar direct door de KomFox zelf herkent wordt. Door gebruik te maken van een nieuwe ondertiteling-herkenningstechniek vallen alle beperkingen en afhankelijkheid van de omroepen, kabelmaatschappijen en digitale ontvangers weg. De luisteraar kan nu iedere uitzending die voorzien is van een Nederlands- of Vlaamstalige ondertiteling laten voorlezen door de nieuwe KomFox Innovision; “Gesproken Ondertiteling” voor ruim 24 TV zenders, live-uitzendingen, opgenomen video’s en DVD’s.

De Innovision heeft revolutionaire ‘Beeldherkenningstechniek’.

De nieuwe Innovision laat alle Nederlands- en Vlaamstalige ondertiteling van het gekozen televisieprogramma voorlezen. Door de vernieuwde beeldherkenningstechniek is de Innovision niet meer afhankelijk van Teletekst of Internet maar de ondertiteling wordt rechtstreeks van het beeldscherm gefilterd.

De “Gesproken Ondertiteling” is hierdoor niet meer afhankelijk van de ondersteuning van de gekozen omroep of zender.

De Innovision staat voor “onafhankelijkheid” en is de nieuwe standaard voor “Gesproken Ondertiteling” voor alle TV zenders, live-uitzendingen, opgenomen video’s en DVD’s.

Klein, snel aan te sluiten en eenvoudig te bedienen. U sluit de Innovision rechtstreeks aan op uw televisie of digitale ontvanger en het volgt automatisch, alle zenderwisselingen via de eigen afstandsbediening.

Door de direct gekozen aansluiting wordt de “Gesproken Ondertiteling” via de luidsprekers van de televisie of via een (optioneel verkrijgbare) hoofdtelefoon weergegeven.

Het via de hoofdtelefoon luisteren naar “Gesproken Ondertiteling”, zorgt er voor dat uw omgeving niet mee hoeft te luisteren waardoor de privacy is gewaarborgd.

De Innovision is voor uw comfort voorzien van de nieuwste Nederlandstalige spraaksynthese en leest de ondertiteling voor via het “voice-over” principe. Tevens wordt het standaard beeldsignaal opgewaardeerd naar HD (High Definition) kwaliteit voor verhoogde beeldscherpte.

De KomFox Innovision in vogelvlucht:

- De Innovision leest de ondertitelingtekst voor van alle publieke en op Nederland en Vlaanderen gerichte commerciële TV zenders. – Leest de ondertitelingtekst voor van koop- of gehuurde videobanden en DVD’s. – Maakt gebruik van directe tekstregel herkenning. Is hierdoor geschikt voor alle Live uitzendingen, dus onafhankelijk van televisiemaatschappijen. – Is voorzien van de allernieuwste hoogwaardige Nederlandse spraaksynthese. – Waardeert het standaard TV signaal op naar het nieuwe High Definition (HDTV) signaal. – Geeft u de keuzemogelijkheid “Gesproken Ondertiteling“ te beluisteren via de luidsprekers van uw TV (HDMI aansluiting) of de hoofdtelefoon. De ondertiteling wordt voorgelezen door middel van het “voice-over” principe. – Automatisch volgen van zenderwisselingen via de eigen afstandsbediening. – Automatische uitschakeling na het uitzetten van de TV. – Klein en compact; 117 x 62 x 21 mm, ca. 130 gram – Voorzien van hoofdtelefoon aansluiting.

Gesproken ondertitling in de Basis Zorgverzekering.

Per 1 januari 2012 is de Geproken Ondertiteling, als hulpmiddel, opgenomen in de Basis Zorgverzekering. Mocht u voor de KomFox Innovision in aanmerking willen komen dan kunt u o.a. contact op nemen met het regionale adviescentrum van Bartimeus of Visio/ Sensis. Indien u hier geen gebruik van wilt maken, kunt u uw behandelend (oog)arts verzoeken een “hulpmiddelen” aanvraagformulier in te vullen en te laten ondertekenen. De aanvraag dient wel wel voorzien te zijn van het advies “Gesproken Ondertiteling”. Vervolgens kunt u dit ondertekende formulier indienen bij een van de aangesloten hulpmiddelen leveranciers.

ZieZo-Beurs.

April 2012 introduceert Komfa Media op de ZIEZO Beurs deze nieuwe KomFox Innovision. Kom dus op 12, 13 of 14 april naar Expo Houten voor ZieZo 2012!

Bezoek hun nieuwe website: http://www.komfa-media.eu

Ton VAN VUGT

Stel je bent kleurenblind en studeert kunst. Dan is dat niet een erg handige combinatie. Neil Harbisson vond toch een oplossing: kleuren horen!

Neil Harbisson lijdt aan een speciale oogziekte waardoor hij alleen maar grijstinten ziet. Het bijzondere bij hem is dat hij ook nog eens kunst heeft gestudeerd en deze opleiding volledig heeft afgemaakt. Toch wilde hij iets verzinnen waardoor hij kleuren kon ‘zien’. En dat is redelijk begrijpelijk! Artsen hadden hem namelijk verteld dat zijn ogen nooit meer zouden genezen.

Hij vond de oplossing tijdens een college cybernetica. Daar bedacht hij samen met de leraar dat technologie hem zou moeten kunnen helpen. En zo gingen ze aan de slag. Ze maakten software, kochten een webcam en koptelefoontjes en zorgden ervoor dat iedere kleur werd omgezet naar geluid. Een oplossing om hoofdpijn van te krijgen denk ik dan direct. En dat kreeg Neil dan ook.

Na enige tijd was Neil toch gewend aan het geluid en ging hij zijn wereld en kunst opeens in kleur ervaren. Een bijzonder verhaal over een bijzonder mens! Dat het bijzonder is kun je ervaren via de onderstaande video wat een indruk geeft in wat Neil hoort en dus ziet.

Trouwens zou Neil Harbisson hebben geweten dat er ook meerdere ap’sp zijn voor mensen die kleurenblind zijn? Een paar van deze app’s voor de mensen die het niet wisten:
- HueVue: http://itunes.apple.com/app/huevue-colorblind-tools/id318177578?mt=8
- Kolorami: http://itunes.apple.com/app/kolorami/id394254215?mt=8
- Colorblind Vision: http://itunes.apple.com/app/colorblind-vision/id401516863?mt=8
- Color reader: http://itunes.apple.com/app/color-reader/id388378827?mt=8

En zo zijn er nog veel meer. De bovenstaande app’s heb ik niet getest en zijn random gekozen en dienen puur als voorbeeld.

Tony BOSMA