Zien: Diepte zien

Het dieptezien binnen een afstand van 2 meter is een functie waar men beide  ogen voor nodig heeft.  Wanneer iemand plotseling het zicht aan een oog  verliest, krijgt hij problemen bij het inschatten van de diepte.  Hij zal  in het begin mogelijk de koffie en thee naast het kopje schenken en de suiker  ernaast doen.  Ook kan hij moeite hebben met de waarneming van op- en  afstapjes.

Na enkele maanden treedt er echter vaak gewenning op en verdwijnen deze klachten.
Opmerking: Deze informatie is niet correct:
Wanneer je plotseling een oog verliest, passen je hersenen na 3 maanden het zicht weer redelijk aan. In ieder gavel mag je na 3 maanden weer autorijden. Het geen diepte zien blijft echter. Je leert daar in de loop der tijd wel beter mee omgaan. Op de website van de patiëntenvereniging “Oog in Oog” vind je hierover 3 pagina’s:
* http://www.ver-ooginoog.nl/informatie/zien-met-1-oog.html
* http://www.ver-ooginoog.nl/informatie/zien-met-1-oog/wat-er-verandert.html
* http://www.ver-ooginoog.nl/informatie/zien-met-1-oog/praktische-tips.html

Voor het dieptezien op een afstand groter dan 2 meter, maken we gebruik van  andere waarnemingen om de afstand en de diepte te beoordelen:
* perspectief
* schaduwen
* kleurverandering
* relatieve grootte
* overlappende beelden

Laatst bijgewerkt op 1 april 2012 – 20:54