David De Dapper: ‘Als het parcours niet te complex is, trek ik tamelijk goed mijn plan’
BRUSSEL
Blindheid hoeft niet beperkend te zijn. Dat bewijst David De Dapper (33). ‘Pas toen ik 22 was, ging mijn zicht plots snel achteruit. Ik heb altijd geweten dat het kon gebeuren. In onze familiegenen aan moeders kant zit een defect dat vroeg of laat blindheid kan veroorzaken. Sommigen krijgen het, anderen niet. Sommigen bij hun geboorte, anderen zoals mijn oom pas op hun zestigste.’
‘Voor ik blind begon te worden, had ik een goede baan als graveur. Maar gaandeweg kon ik die functie niet meer aan. Later vond ik werk bij een advocaat, maar die verhuisde helaas naar het buitenland.’
‘Ook op sportief vlak moest ik stappen terugzetten. Ik had een mooie carrière bij een voetbalploeg in Opwijk. Zelfs toen mijn blindheid begon, mocht ik blijven spelen in de ploeg. Maar toen er een nieuwe trainer kwam, zei die me vlakaf: “jij bent alleen goed genoeg om de afwas te doen in de kantine.” Dat komt hard aan.’
‘Desondanks ben ik blijven sporten. Vooral joggen. Als het parcours niet te complex is, kan ik tamelijk goed mijn plan trekken. Maar joggen is toch vooral een natuurbeleving. Joggen in het bos is het leukst. Helaas zie ik dan wel de bomen, maar niet de takken. Dat maakt het wel gevaarlijk voor mij.’
‘Zondag loop ik de twintig kilometer door Brussel met een fietsbegeleider. Jammer genoeg mogen de fietsen pas in het tweede gedeelte van de wedstrijd op het parcours. Toch hoop ik een tijd neer te zetten onder het uur en twintig minuten.’
David De Dapper leest ook graag. ‘Ik kan braille lezen. Maar toch probeer ik om zoveel mogelijk te lezen met een loep. Vooral omdat ik heel graag strips lees. Tekeningetjes kan je niet lezen in braille.’
POM
Laatst bijgewerkt op 6 juni 2011 – 13:04